Dr Paweł Gusin, Uniwersytet Śląski

Przedstawione zostaną modele kosmologiczne, które są konsekwencją teorii strun. Są nimi modele branowe. Cechą charakterystyczną takich modeli jest to, że 4-wymiarowa czasoprzestrzeń na poziomie klasycznym i w niskoenergetycznym przybliżeniu supergrawitacyjnym jest podrozmaitością (braną) zanurzoną w rozmaitości 10-wymiarowej. Geometria i pola tej 10-wymiarowej czasoprzestrzeni są wyznaczane przez rozwiązania równań supergrawitacji. Każde takie rozwiązanie jest nazwane próżnią. W zależności od wyboru 10-wymiarowej próżni dostaje się różne modele fizyczne na branie 4-wymiarowej. Parametry ustalające fizykę na branie są między innymi zależne od jej położenia w 10-wymiarowej czasoprzestrzeni. Będzie ukazane, jak 4-wymiarowa stała kosmologiczna zależy od położenia. Zostaną podane warunki prowadzące do inflacji 4-wymiarowej brany ze złamaną supersymetrią. Będzie przedstawiona dynamika objętości świata takiej brany. W szczególnych przypadkach otrzymuje się czasoprzestrzeń de Sittera, która wydaje się być czasoprzestrzenią naszego Wszechświata. Przedstawione również będą warunki tunelowania dla brany oraz zależność prawdopodobieństwa tunelowania od stałej kosmologicznej.